கீழடி அகழ்வாராய்ச்சி: சங்க கால மக்களின் உணவு முறை குறித்து வெளிவந்த புதிய அறிவியல் உண்மை

கீழடி மற்றும் கொட்டிபுரோலு அகழ்வாராய்ச்சி மட்பாண்டங்களில் பால் மற்றும் நிலக்கடலை உட்கொண்டதற்கான புதிய வேதியியல் சான்றுகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன.

தமிழகத்தின் புகழ்பெற்ற கீழடி மற்றும் ஆந்திர மாநிலத்தின் கொட்டிபுரோலு ஆகிய பகுதிகளில் கண்டெடுக்கப்பட்ட மட்பாண்டச் சிதைவுகள், வரலாற்று ஆய்வாளர்களிடையே பெரும் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளன. சுமார் கிமு 600 முதல் கிமு 100 வரையிலான காலத்தைச் சேர்ந்த இந்த மட்பாண்டங்களில் மேற்கொள்ளப்பட்ட நவீன வேதியியல் ஆய்வுகள், அக்கால மக்கள் பால் மற்றும் நிலக்கடலை போன்ற உணவுகளை உட்கொண்டதற்கான நேரடி சான்றுகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. இந்த ஆய்வு முடிவுகள் வரலாற்று ஆய்வுகளில் ஒரு மைல்கல்லாகக் கருதப்படுகிறது.

ஆய்வாளர்களின் கூற்றுப்படி, மட்பாண்டங்களில் சமைக்கும் போது வெளியாகும் உணவு மூலக்கூறுகள், களிமண்ணின் நுண் துளைகளுக்குள் ஊடுருவி நீண்ட காலத்திற்கு அழியாமல் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. இவற்றை 'உயிர் குறிப்பான்கள்' (biomarkers) என்று அழைக்கிறார்கள். விஐடி பல்கலைக்கழக ஆய்வாளர்கள் மற்றும் தொல்லியல் துறை நிபுணர்கள் இணைந்து, நவீன 'லிக்விட் குரோமடோகிராபி-மாஸ் ஸ்பெக்ட்ரோமெட்ரி' (UPLC-Q-ToF-MS/MS) தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி, இந்த மட்பாண்டச் சிதைவுகளில் இருந்த படிமங்களை விரிவாக ஆய்வு செய்தனர். இதன் மூலம் கிடைத்த தரவுகள், தென்னிந்தியாவின் வரலாற்றுக்கு முந்தைய கால உணவு முறைகளைத் துல்லியமாகப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன.

இந்த ஆய்வில் கண்டறியப்பட்ட முக்கியமான கண்டுபிடிப்பு, பசும்பால் மற்றும் நிலக்கடலை தொடர்பான வேதியியல் அறிகுறிகளாகும். மட்பாண்டங்களில் காணப்பட்ட 'புரோசயனிடின்' (procyanidin) மூலக்கூறுகள், தற்கால நிலக்கடலைத் தோல்களில் உள்ள மூலக்கூறுகளுடன் மிகச்சரியாகப் பொருந்துகின்றன. அதேபோல், பசுக்களின் பால் தொடர்பான ஆறு தனித்துவமான உயிர் குறிப்பான்களும் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. இந்த இடங்களில் கண்டெடுக்கப்பட்ட விலங்கு எலும்புகள் பெரும்பாலும் இந்திய வகை பசுக்களுடையவை (Bos indicus) என்பதால், அன்றைய சமூகத்தினர் கால்நடை வளர்ப்பு மற்றும் பால் சார்ந்த உணவுப் பழக்கங்களில் சிறந்து விளங்கியதை இது உறுதிப்படுத்துகிறது.

இந்த ஆய்வு முடிவுகள் 'என்.பி.ஜே ஹெரிடேஜ் சயின்ஸ்' (npj Heritage Science) எனும் புகழ்பெற்ற அறிவியல் இதழில் வெளியாகியுள்ளன. வடக்கு இந்தியாவில் சிந்து சமவெளி நாகரிகம் தொடர்பான ஆய்வுகள் ஏற்கனவே நடந்துள்ள நிலையில், தென்னிந்தியாவின் தொல்லியல் தளங்களில் இத்தகைய வேதியியல் சான்றுகள் முதன்முறையாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. இது வெறும் நான்கு மட்பாண்டச் சிதைவுகளின் ஆய்வு என்றாலும், சங்க கால மக்களின் உணவுப் பழக்கம், சமையல் மரபுகள் மற்றும் அப்போதைய வர்த்தகத் தொடர்புகளைப் பற்றிய புதிய கோணங்களை இது உலகிற்குத் தெளிவாக எடுத்துக் காட்டுகிறது.