தமிழ்நாடு உயர்கல்வித் துறை: பெண் பேராசிரியர்களின் எண்ணிக்கை குறையக் காரணம் என்ன?

தமிழ்நாட்டில் உயர்கல்வித் துறையில் பெண்கள் பேராசிரியர்களாகப் பணியாற்றும் விகிதம் குறைவாக இருப்பது ஆய்வின் மூலம் தெரியவந்துள்ளது.

சமீபத்திய அகில இந்திய உயர்கல்வி ஆய்வின் (AISHE) 2023-24 தரவுகளின்படி, தமிழ்நாட்டின் உயர்கல்வித் துறையில் ஆசிரியர்களின் பங்களிப்பில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க முரண்பாடு வெளிப்பட்டுள்ளது. மாநிலத்தில் மொத்தம் 2,18,656 ஆசிரியர்கள் பணியாற்றுகின்றனர், இது இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த ஆசிரியர் எண்ணிக்கையில் 12.6 சதவீதமாகும். இதில் 1,15,206 பேர் பெண்கள் மற்றும் 1,03,450 பேர் ஆண்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. தேசிய அளவில் உயர்கல்வி கற்பித்தல் துறையில் ஆண்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் இருக்கும் நிலையில், தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளா ஆகிய மாநிலங்கள் மட்டுமே அதிக எண்ணிக்கையிலான பெண் ஆசிரியர்களைக் கொண்டுள்ள மாநிலங்களாகத் திகழ்கின்றன.

ஆரம்ப நிலை கற்பித்தல் பணிகளில் பெண்களின் ஆதிக்கம் மிக அதிகமாக உள்ளது. உதவிப் பேராசிரியர்கள் மற்றும் விரிவுரையாளர்கள் நிலையில் 84,783 பெண்களும், 71,165 ஆண்களும் பணியாற்றுகின்றனர். அதேபோல, பயிற்றுவிப்பாளர்கள் மற்றும் நிரந்தரமற்ற பணிகளிலும் பெண்கள் ஆண்களை விட முன்னிலையில் உள்ளனர். இருப்பினும், கல்விப் பணியின் படிநிலைகளில் உயரே செல்லும்போது இந்த எண்ணிக்கை கணிசமாகக் குறையத் தொடங்குகிறது. இணைப் பேராசிரியர் நிலையில் ஆண்கள் 13,151 பேர் பணியாற்ற, பெண்கள் 10,838 பேர் மட்டுமே உள்ளனர்.

பேராசிரியர் அந்தஸ்தை அடையும்போது இந்த இடைவெளி இன்னும் விரிவடைகிறது. தமிழ்நாட்டில் தற்போது 12,039 ஆண் பேராசிரியர்கள் பணியாற்றும் நிலையில், பெண் பேராசிரியர்களின் எண்ணிக்கை வெறும் 6,993 மட்டுமே. அதாவது, ஆசிரியர் பணியில் பெரும்பான்மையாக இருக்கும் பெண்கள், உயர்பதவிகளில் 36.7 சதவீத இடங்களை மட்டுமே பெற்றுள்ளனர். முனைவர் பட்ட ஆராய்ச்சியில் ஈடுபடும் பெண்களின் எண்ணிக்கை ஆண்களை விட அதிகமாக இருப்பதும், கடந்த கல்வி ஆண்டில் 1,524 பெண்கள் முனைவர் பட்டம் பெற்றுள்ளதும் இந்தச் சூழலை மேலும் கவனிக்கத்தக்கதாக மாற்றியுள்ளது.

சென்னை பல்கலைக்கழகத்தின் பதிவாளர் மற்றும் தத்துவ இயற்பியல் துறை பேராசிரியருமான ரீட்டா ஜான், இதற்கான காரணங்களை விளக்குகையில், பெண்கள் குழந்தைப்பேறுக்குப் பிறகு எடுக்கும் நீண்டகால இடைவெளி அவர்களின் ஆராய்ச்சிப் பணிகளைப் பாதிப்பதாகக் குறிப்பிடுகிறார். அதே காலகட்டத்தில் அவர்களின் ஆண் சகாக்கள் ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிடுவதிலும், பதவி உயர்வுகளைப் பெறுவதிலும் கவனம் செலுத்துவதால் இந்த இடைவெளி உருவாகிறது. பல்கலைக்கழக ஆசிரியர் சங்கத்தின் செயலாளர் கே. ராஜா கருத்துப்படி, குடும்பப் பொறுப்புகள் காரணமாகப் பல பெண் ஆசிரியர்கள் தங்கள் தொழில்முறை வளர்ச்சியில் சமரசம் செய்துகொள்ள நேரிடுகிறது. நிர்வாக ரீதியான வாய்ப்புகள் குறைவாக இருப்பதும், பணிச் சூழலில் உள்ள சவால்களும் இந்தப் போக்குக்கு முக்கியக் காரணங்களாகக் கல்வியாளர்களால் சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றன.