தமிழ்நாட்டில் எஸ்சி, எஸ்டி துணைத் திட்டம்: சட்டப்பூர்வ அந்தஸ்து பெற ஏன் இவ்வளவு காலம் ஆனது?

தமிழகத்தில் ஆதிதிராவிடர் மற்றும் பழங்குடியினர் துணைத் திட்டத்திற்கு சட்டப்பூர்வ அந்தஸ்து கிடைக்க ஐம்பது ஆண்டுகள் ஆனதன் பின்னணியை ஆய்வு செய்கிறார் பகவனிதி.

தமிழ்நாட்டில் ஆதிதிராவிடர் மற்றும் பழங்குடியினருக்கான துணைத் திட்டத்திற்கு சட்டப்பூர்வ அந்தஸ்து வழங்க சுமார் ஐந்து தசாப்தங்கள் தேவைப்பட்டிருப்பது சமூக ஆர்வலர்கள் மற்றும் கல்வியாளர்கள் மத்தியில் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. 1970-களில் கொள்கை ரீதியான கட்டமைப்பாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்தத் திட்டம், மாநில அரசின் பட்ஜெட்டில் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை இந்த சமூகத்தின் வளர்ச்சிக்காக ஒதுக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தது. இருப்பினும், இதற்கென தனிப்பட்ட சட்டப்பூர்வ பாதுகாப்பு மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் ஏற்பாடுகள் நீண்டகாலமாக இல்லாமல் இருந்தன. இந்த இடைவெளியை நிரப்பும் வகையில், 2024-ஆம் ஆண்டில் தமிழ்நாடு ஆதிதிராவிடர் மற்றும் பழங்குடியினர் மேம்பாட்டு செயல் திட்டச் சட்டம் இயற்றப்பட்டதன் பின்னணியை புரிந்துகொள்வது அவசியமாகிறது.

இந்த முக்கியமான சமூக மாற்றத்தை ஆய்வு செய்வதற்காக, லண்டனில் உள்ள சோவாஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் (SOAS University of London) தெற்காசிய நிறுவனம், அம்பேத்கர்-கலைஞர் வருகைதரு பெல்லோஷிப் (Ambedkar-Kalaignar Visiting Fellowship) திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. 88 விண்ணப்பதாரர்களில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சமூகவியலாளர் பகவனிதி எம், இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டார். தலித் மற்றும் பழங்குடியினர் நல உரிமைப் பணிகளில் ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலான அனுபவம் கொண்ட அவர், இந்த துணைத் திட்டம் வெறும் திட்டமிடல் பொறிமுறையிலிருந்து எவ்வாறு கட்டாய சட்டமாக மாறியது என்பதையும், ஏன் இத்தனை ஆண்டுகள் இதற்கான சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரம் தாமதமானது என்பதையும் தனது ஆய்வின் மையமாக வைத்துள்ளார்.

டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் மற்றும் முன்னாள் முதல்வர் மு. கருணாநிதி ஆகியோரின் நினைவாக நிறுவப்பட்ட இந்த சிறப்பு பெல்லோஷிப் திட்டம், தற்போதைய சூழலில் மிகவும் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. இந்த ஆய்வு முன்னெடுப்பானது முன்னாள் முதலமைச்சர் மு.க. ஸ்டாலினின் மருமகன் சபரீசன் வேதமூர்த்தி மற்றும் மகள் செந்தாமரை ஸ்டாலின் ஆகியோரின் ஊக்கத்தில் உருவான சோவாஸ் முன்முயற்சியின் ஒரு பகுதியாகும். இந்த ஆய்வின் மூலம் துணைத் திட்டத்தின் செயல்பாட்டில் உள்ள சவால்கள் மற்றும் சட்ட அமலாக்கத்தின் அவசியம் குறித்து விரிவான புரிதல் கிடைக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளாக இந்தத் திட்டம் வெறும் அரசாணைகளாகவும், கொள்கை முடிவுகளாகவும் மட்டுமே இருந்து வந்த நிலையில், தற்போது சட்ட வடிவம் பெற்றிருப்பது சமூக நீதிக்கு வலுசேர்க்கும் நடவடிக்கையாக கருதப்படுகிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட சதவீத பட்ஜெட் ஒதுக்கீடு என்பது வெறும் கணக்கீடாக இல்லாமல், சட்டப்பூர்வமாக உறுதி செய்யப்பட வேண்டிய ஒன்றாக மாறியிருப்பது இதன் சிறப்பம்சமாகும். பகவனிதி தனது ஆய்வின் மூலம், சமூக சமத்துவத்திற்கான பயணத்தில் உள்ள தடைகளையும், அரசின் கொள்கை முடிவுகள் எவ்வாறு மாற்றங்களை உருவாக்குகின்றன என்பதையும் ஆழமாகப் பதிவு செய்துள்ளார். இந்த ஆய்வு அறிக்கை, வரும் காலங்களில் சமூக நலத்திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவதில் உள்ள குறைபாடுகளைக் களைந்து, இன்னும் துல்லியமான முன்னேற்றத்தை எட்ட உதவும் என சமூக ஆர்வலர்கள் நம்புகின்றனர்.